Gözlerim, demir parmaklıklara yaşlarıyla teslim olduğunda anladım..
Katildi onlar!
Öldürdüler çünkü,
Hayallerimi..
Neymiş,
Umutlanmayacakmışsın hemen!
Bazen öyle kırılıyor ki, karanlığa boğuyor tozpembelerini..
Zaman daraldıkça, özlemenin ne demek olduğunu anladım ilk.
Hemde kalbimin çığlıklarıyka buna eşlik ettiğini duydum.
Hediye olarak sadece sarılışlarımı getirmiştim O'na.
48 saattir gözüme bir gr uyku sokmayarak.
Güneş doğdu ve ben koştum.
Sanki ilk defa görecekmişim gibi.
Heyecan içimdeki acıyla kandırıyordu dilimin ucunda var olan söyleyemediklerimi!
Yutkundum.
Konuşmasamda olur dedim birden.
Kaybedecek bir şey yoktu diyemem çünkü büyük bir manevi kayıp olabilirdi.
Boğazımda kalan haram lokmalara siktiri çekmiştim zaten.
Dua haznemi de genişletmiştim.
Jarjörüm yeterince doluydu anlayacağın.
Temiz gidiyordum yarınlarıma.
İnan, 'BUGÜN' bana yarınlarımı garanti edecekti aslında.
Ta ki, eli silahlı bir jandarmanın yüzümdeki tarifsiz gülümsemeleri yerin dibine sokana kadar.
-'O gelmeyecek ki' ..
Bu cümle 3 kelimeden oluşuyor bazıları için.
Oysa bana bir ömre bedeldi.
Dayanamadım.
Belki yorgunluktan,
Belki hayal kırıklığından.
İntiharlara ilk gözyaşlarım başladı.
Sponsoru ise acıya dönük iç kanamalarımdı.
Güneş, yalancı ışıklarını vuruyordu ardı sıra.
Ama beni kandırmıyordu.
Duygusallığım olsa gerek izin vermiyordu buna.
Sen bilir misin, hayatında tek kıldığın çınarın dallarına, çiçekleri önünde kelepçe takılmasını?
Sulamaya nasıl kalkışsın elin?
Titremez mi.
Ama olay ne biliyor musun?
Kötülerle sınandım ben hep.
Hayatımda tanıdığım bütün insanlar kötüydü.
Arkadaşlarım.
Sevgili diye hitap ettiklerim.
Hatta,
Sen bile.
Senin kötülüğün bana değildi aslında.
Çamur bulaşmışsa gözüne bir kere,
Zaten bataklık esir aldığı kurbanı dışa vurmak yerine içine çekecekti..
Çekti de.
Ne varsa aldı gitti.
Şiddetli bir lodos gibi gözüme çarpan bakışları, çaresizliğin resmiyetini hıçkırıyordu.
Yine bir gece yattığımda koynuma aldığım düşleri sabah uyandığımda bir rüyadan ibaret sanacaktım.
..
İnsanlar aptal geliyor gözüme.
Çünkü şeytan, onların yaptıkları yanlışlarla başkalarının tozpembe hayallerini karalıyordu.
Ve biz,
Acizliğimizden olsa gerek, hep kandık bu oyunlara.
Zevk aldık.
Aslında amaç o zevk kelimesinin sözlükteki ilk anlamını yaşamak değildi.
Zevk sadece, mutlu olduğunu ve bir şeyler düzelttiğini sanmaktı.
Koskoca bir ömür böyle geçer sanmaktı.
Her kötü film'in sonu gibi,
Olmadı çınarım.
Olmadı.
..
Binbir umutlarla ördüğümüz duvarlar yine mi yıkılacaktı?
Göçebe bir hayat peşinde getirecekti acıları.
Şimdi bile düşünüyorum da deliriyormuş gibi oluyorum..
Bomboş geliyor herşey.
..
Ey kurban olduğum, ben burada düşünmekten deli olurken sen 4 duvar arasında nasıl delirmeyesin?
Nasıl özlemeyesin?
İnan kanından olmak gururlandırıyor beni..
Ve anlıyorum seni.
Çünkü sensiz, buralarda senin olduğun yer gibi.
Sıkıcı.
Zorluklarla dolu.
Ve hayat karartıyor.
İnsanın ömründen ömür alıyor sanki.
..
Gücüm yetmiyor bazen ağlıyorum.
Gözyaşlarım ifade özgürlüğünden yoksun.
Sus emrine tabii.
Seni düşündükçe aklıma liglerini bile bilmediğim takımlar geliyor.
Handikaplar bile geçemeyecek mutluluğumuzun sonucunu emin ol.
Hep biz kazanacağız buçuklada olsa.
Lakin,
Gün geldiğinde kaybedeceğimizi bilerek.
..
Senden kalan sıkıntılar mirastır bana.
İsyan etmiyorum.
Aksine mutluyum.
Sanki senin canını yaktıklarını görünce,mutlu oluyor muşum gibi.
Benim için..
Bizim için yaptın biliyorum.
Hayat böyle acımasız çınarım, sen değilsin.
..
Çabuk mu geçer?
Sayılı gün çabuk geçmez amına koyayım.
Bilmiyorlar ki insanın ömrünü sike sike bitirir sadece.
Sen kendini temiz hissette.
Geçen bilmem kaç yıl bilmem kaç ay olsun.
Elini öpeceğim günü bekliyorum.
Alnım emrinde!
Ve ben inan,
Sana layık bir evlat olacağım.
Burdayım.
Hep yanında.
Şu şarkıyı da sen sevdirdin benden sana hediye.
Hadi eyvallah.
"YAZILARIN TELİF HAKKI SERCAN ERDOĞAN'A AİTTİR.ÇALINMASI VE KOPYALANMASI 5846 SAYILI FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNUNUN 81.MADDESİ İTİBARİYLE YASAKTIR"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder