Aslındayanmaya kıvranan bir ateşin,
ölü korlarıymışız biz..
gözlerimiz imiş cehennem.
sevmemiz imiş günah..
altında kaldık,
uykumuzu hiçe sayıp düşlediğimiz yarınların ..
ve
öldü hayallerimiz.
bir avuç gözyaşı enkazı altında..
Aslında
kendimizi çok beyaz sanmışız biz..
Kirliymişiz oysa..
geçmişin sancıları kolayca kırarmış kapımızı.
Öldürürmüş küçücük kalplerimizi yabancı bir nefes..
altında kaldık,
karanlık gecelerin ızdırap dolu enkazında.
ve
öldü hayallerimiz.
bir avuç gözyaşı enkazı altında.
Aslında
burnu uzun iki yalancıymışız biz.
Bir kalp yetmezmiş bize.
bir dudak,can değil
mezarmış ömrümüze.
Haramı seçmişiz biz,
farklı yastıklarda uyuduğumuz gece!
ve
ölmüş hayallerimiz!
bir avuç gözyaşı enkazı altında
Aslında
katilmişiz biz.
en acımasız olanından..
Doğmamış cocuklarımızı,
Ettiğimiz duaları,
Üşüyünce sarılıp ısındığımız anları,
Kendi kurduğumuz küçücük dünyayı,
telef etmişiz, acımadan..
Olmayan
aşkımız kadar,
kan sıçramış tenimize.
çıkmamış bu kir.
ağlamışız..
hıçkırırcasına ağlamış..
ve
ölmüş hayallerimiz.
bir avuç gözyaşı enkazı altında
Aslında
anlamıştık.
Çok basitti bu denklem.
"Kalbimiz sadece bize aitti.
birbirimize vermeye, emanet etmeye gerek yoktu..
Gerek olsaydı eğer,
Allah, ikimiz için de bir kalp yaratamaz mıydı?"
Di mi ama?
..
Sercan ERDOĞAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder