Doğumda, ölümde ve aradaki o saçma çizgide..
Ben hayat denen Mizahta hep palyançoyu oynadım, güldürdüm ama üzüldüm...
Tek yapabildiğim insanları güldürebilmekse, bi boka yarıyorsa aynen devam; beni boşverin...
İyi insan olarak kalabilmek için Mizah a sığındım,
Gün geldi maskelerimi değiştirdim ama tüm maskeler gülümsüyordu...
Üzgün maske sadece ben benimle başbaşaykendi.
Aslında insan içinde öyle değildim.
Ama derler ya hani, insan yalnız kaldığında gerçekten kendisidir diye.
İşte "yalnızlık" benim işim dostlar.
Ve bu çizimlerde yalnızlığımı içimden bir nevi dışa vuruşum..
http://adminpanpa.blogspot.com adresiyle bunları yayınlamaktayım. YüksekDozAşk ile pararel yayınlarımızda olacak, ilerleyen günlerde. Buyrun bir de burdan yakın ne dersiniz? ADMİN PANPA
Daha fazlası için TIKLAYINIZ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder